8481 من « 1 » رغب فيها أتعبته وأشقته . هر كه رغبت كند در دنيا بتعب اندازد دنيا أو را وبدبخت گرداند أو را ، يعنى بحسب آخرت يا بحسب دنيا نيز . 8482 من صدقت لهجته قويت حجّته . هر كه راست باشد زبان أو قوى باشد برهان أو ، يعنى حجّت ودليلي كه از براي مطلبي از مطالب خود گويد از عذرها يا غير آنها قوى باشد وهمه كس قبول كنند ، يا اين كه حجّت أو نزد خدا بر استحقاق رحمت وبخشايش قوى باشد يعنى همان راستگوئى خود را حجّت از براي آن مىتواند كرد وحجّت قوّتى باشد از براي أو . 8483 من أحبّنا فليعمل بعملنا وليتجلبب الورع . هر كه دوست دارد ما را پس بايد كه عمل كند بعمل ما ، وپيراهن كند پرهيزگارى را ، بيان عمل ايشانست كه دوستان ايشان نيز بايد كه بكنند وآن اينست كه پرهيزگارى را لازم خود سازند ومانند پيراهن از خود جدا نكنند . 8484 من كان بيسير الدّنيا لا يقنع لم يغنه من كثيرها ما يجمع . هر كه بوده باشد چنين كه باندك دنيا قناعت نكند بىنياز نكند أو را از بسيار آن آنچه جمع كند ، يعنى كسى كه باندك دنيا كه داشته باشد قناعت نكند أو بىنياز نشود ببسيار از آن نيز كه جمع كند ، زيرا كه هرگاه قناعت نباشد هر چه جمع كند زيادة بر آن خواهد واز براي آن سعى كند وهميشه مانند محتاجان در تعب وزحمت طلب باشد پس در حقيقت هميشه درويش باشد وهرگز توانگر نگردد . 8485 من ارتاب بالايمان أشرك .

--> ( 1 ) در نسخ چاپى « ومن » با حرف عطف « و » ، وهو الصحيح لوجود الضمير في الحديث الثاني زيرا اگر حديث دوم را مستقلّ بگيريم ضمير « فيها » بدون مرجع خواهد بود .